Bezelye Hastalıkları
Bezelye Hastalıkları. Tüylü küf: Bu mantar hastalığı, yaprak yüzeylerinde sarımsı lekeler şeklinde kendini gösterir ve bu sebeple ileri evrelerde yaprak dokusunun ölümüne yol açabilir. Dayanıklı çeşitlerin kullanılması etkili bir önleyici tedbirdir. Ayrıca uygun fungisitler de kullanılabilmektedir. Ancak çevresel etkiyi azaltmak için kullanımlarını minimumda tutmak önemli olmaktadır. Bezelyede görülen mildiyö hastalığı, Peronospora viciae adlı mantar patojeni tarafından oluşturulur ve yapraklarda sarımsı ila sarı-kahverengi lekelerle karakterize edilir; ve ne yazık ki ileri vakalarda yaprak dokusunun ölümüne yol açar. Mantar, bitki kalıntıları üzerinde kışlar ve yağmur veya sulama yoluyla yayılmaktadır.
Külleme: Yapraklarda beyaz, unlu bir kaplama ile karakterize edilir; bu kaplama gövdelere ve baklalara yayılabilir ve bitki gelişimini engelleyebilir. Mildiyö hastalığına benzer şekilde, dayanıklı çeşitler ve fungisit (mantar öldüren) kullanımı yaygın kontrol stratejileridir. Bezelyede külleme hastalığı, Erysiphe pisi adlı bir bakteri tarafından kuru, rüzgarlı, sıcak gündüzler ve serin, nemli gecelerde gelişen, dünya çapında yaygın bir patojendir. Yapraklar, yaprak sapları, gövdeler ve baklalar üzerinde beyazdan gri-kahverengiye kadar değişen tozlu kaplamalarla karakterize edilmektedir. Bu sebeple de bitki gelişimini de olumsuz etkileyebilmektedir.
Pas: Yapraklarda turuncu renkli, pas benzeri lekeler oluşur ve bu lekeler fotosentezi olumsuz etkiler. Dayanıklı çeşitler ve fungisit kullanımı etkilidir. İyi ürün rotasyonu ve tarla hijyeni de mantarın yayılmasını önler. Uromyces pisi’nin neden olduğu bezelye pası, özellikle Almanya’da önemli verim kayıplarına yol açan, dünya çapında yaygın bir patojendir. Hastalık, yaprak ve gövdelerde turuncu renkli, pas benzeri lekeler şeklinde kendini gösterir. Ne yazık ki fotosentezi bozarak bitki büyümesini ciddi şekilde olumsuz etkiler.
Bezelye Hastalıkları
Beyaz gövde yanıklığı: Gövdelerde pamuksu beyaz lekeler oluşur ve bu durum bitkinin ölümüne yol açabilmektedir. Dikkatli ürün rotasyonu ve dayanıklı çeşitlerin seçimi çok önemlidir. Mantar ilaçlarının kullanımı da düşünülebilmektedir. Sclerotinia sclerotiorum adlı mantarın neden olduğu beyaz gövde yanıklığı, bezelye yetiştiriciliğinde ciddi bir sorundur. Bu mantar esas olarak gövdeleri enfekte eder. Karakteristik beyaz, pamuksu miselyum içeren ıslak, düzensiz lekeler oluşturur. Mantar toprakta kışlar ve rüzgar ve sulama yoluyla yayılmaktadır. Bu da kontrolünü zorlaştırmaktadır.
Ascochyta: Yapraklarda, gövdelerde ve baklalarda siyah kenarlı çökük lekeler. Mantar, enfekte olmuş bitki kalıntıları üzerinde kışlar ve yağmur veya sulama yoluyla yayılır. Dayanıklı çeşitler ve enfekte bitki kalıntılarının uzaklaştırılması önemli önleyici tedbirlerdir. Bu nedenle kontrol için fungisit kullanımı gerekir. Bezelye yaprak lekesi hastalığına neden olduğu bilinen Ascochyta pisi patojeni, bezelye yetiştiriciliğinde yapraklarda, gövdelerde ve baklalarda çökük, açık kahverengi lekeler şeklinde kendini gösterir. Bu lekelerin etrafı kırmızımsı kahverengi bir kenarla çevrilidir ve ortasında siyah piknidler bulunmaktadır.
