Bağda Ölükol ve İlaçları

Bağda Ölü Kol ve İlaçları

Bağda Ölü Kol Ve İlaçları. Sürgünler ve yaprak üzerinde oluşan lekeler veya oluşan lezyonlar hastalığın en yaygın olarak görülen belirtisidir. En tipik belirtileri ise gelişmekte olan sürgünlerin diplerinde ve boğumlar arasında görülen küçük siyah olarak oluşan lekelerdir. Bu lekelerin gelişerek birleşmesi sonucu, sürgünü tamamen çevreleyen yüzey nekrozları oluşur. Sağlıklı ve hastalıklı dokuların gelişmelerindeki farklılıklar nedeniyle çeşitli genişlik ve derinlikte çatlaklar ortaya çıkar. Şiddetli enfeksiyonlarda etmenin boğum aralarını tamamen çevreleyip, iletim dokusuna kadar inmesi durumunda, sürgün mevsim içinde kurur. Kurumayan sürgünlerde ise ertesi yıl gözler uyanmamaktadır. Hastalıklı sürgünlerin, sonbahara doğru normal olarak kahverengi olması gereken kabuk rengi gittikçe beyazlaşır.

Bağda Ölü Kol Ve İlaçları. Konidiler yağmurla yeni oluşan taze dokulara taşınmaktadır. Bu organların yüzeyinde yeterli su varsa çimlenmektedir. Alfa konidiler 1-37°C arasında çimlenmektedir. Optimum çimlenme sıcaklığı ise 23 ºC’dir. Alfa konidiler stomalar ve yara yerlerinden girerek %100 orantılı nem koşullarında birkaç saat içinde enfeksiyonu gerçekleştirebilmektedir. Enfeksiyondan 21-23 gün sonra hastalık belirtileri görülumektedir. Sürgünler 3-10 cm uzunluktaki devrelerinde enfeksiyonlara çok duyarlıdır. Fungus genellikle kurak ve sıcak yaz aylarında aktif değildir. Fakat sonbaharda havalar serinleyince yeniden aktif hale geçebilmektedir.

Bağda Ölü Kol Ve İlaçları. Başta sürgünler olmak üzere, yapraklar, yaprak sapları, salkım ve salkım sapları, taneler hastalığa yakalanabilmektedir. Türkiye’de hastalık daha çok sürgünlerde kendini göstermektedir. Sürgünün dipten itibaren üçüncü veya beşinci gözüne kadar olan kısmında, lekeler ve çatlamalar görülür (Şekil 79a). Önce ortaları koyu siyah lekeler meydana gelir. Daha sonra bu lekeler birleşir, düzgün olmayan siyah çatlak ve yaraları oluşturur (Şekil 79b). Yaralar çok derin olup, odun dokusunu da çatlatabilir ve bu tür sürgünler daha sonra kurur. Hastalık “sürgün kuruması” adıyla da bilinmektedir. Enfekte olmuş yapraklarda önce toplu iğne ucu büyüklüğünde, etrafı sarı haleli küçük siyah lekeler meydana gelir. Daha sonra bu yapraklar sararır, buruşur, kenarları yırtılır ve küçük kalır. Hastalanmış salkım ve tane saplarında lekeler oluşabilir. Çatlayan, uzunluğuna yarılan sürgünler, sonbaharda beyazlaşarak hastalığın tipik şeklini alır. Ölükol hastalığı sonuçta asmanın kurumasına neden olduğu için ekonomik önemi fazladır.